• 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
  • 6

Impressionen vom Kaunertal 2015

Martine bereikt de top van de Kaunertaler GletscherstrasseJoin2bike is een superteam. Je hoort er zoveel verhalen over, maar het is pas als je er zelf deel van uitmaakt, dat je écht beseft, ziet en voelt wat join2bike betekent, van wat voor onschatbare waarde dit team is! En ik spreek uit ervaring, na één seizoen lid te zijn van deze wonderbaarlijke groep.

Het zijn stuk voor stuk mensen met een heel groot hart. Wat voor jou onmogelijk lijkt, maken zij dat het werkelijkheid wordt! De steun, de inzet, de aanmoediging van het ganse team, waar je te allen tijde kan op rekenen, laat je stralen, genieten en triomferen. Zij geven jou de kracht en de energie, zodat je ondanks alle leed en tegenslagen toch die ‘top’ bereikt. Een ongelooflijk gevoel!

— een fan voor het leven, Martine

Trein van vijf trikes met Peter, Ariana, Jorgen + Kobe, Dimitri, FreddyFor me Austria was a magical week for 3 main reasons:

  1. I found a family, which is especially important for someone who has all her family living on a different continent. It was like going home for Christmas!
  2. I feel lighter, having left behind on top of the Kaunertal glacier road my anger over being disabled. The words “alleen ga je misschien sneller, maar samen kom je verder” show me a different perspective on my limitations. I feel I have now a blank page to start writing my life from scratch.
  3. I finally understood what team work is. Yes, it took me a while but I have always been a ‘lonesome cowboy’ kind of girl ;-)

Since I read Luc's words for Raven and his family on Facebook, I have been feeling blessed. I've had the happiest moments of my life in Raven's wheels. I feel energized and ready to embrace life with a smile.

— Ariana, ‘la Aragnita’

Er zijn geen woorden om te beschrijven wat de Gletscher marathon in mij losgemaakt heeft! Samen met Geertrui elke dag voor die supergemotiveerde fietsers zorgen was een heel avontuur. Er werd naar elkaar omgekeken, met iedereen rekening gehouden, iets wat tegenwoordig niet vaak meer gebeurt… Echt leuk!

De tweede week was wel lichamelijk wat rustiger, maar zóóóveel emoties! En bewondering voor al die mensen die door het lot getroffen geweest zijn. Elke dag die blije gezichten, de uitdagingen willen aangaan koste wat kost. Chapeau!!!

Maandag kreeg ik het echt wel moeilijk: zo over die steentjes stappen op een helling en weer die moed van Niko en de anderen! Stappen kan ik goed maar lopen is niet mijn ding. Maar als ik Niko even in de problemen zag, heb ik zonder nadenken al mijn lichamelijke energie ingezet om hem te helpen bovengeraken… Wat een gevoel, die blije gezichten, die dankbaarheid, het is met niets te vergelijken… Gewoon die blik in die ogen, zóóóveel emoties! Ik heb mijn lichamelijke grenzen verlegd zonder nadenken, gewoon proberen te helpen.

De deelnemers aan de Gletscher marathon met hun begeleidsters Geertrui en CarineIk wist niet dat het zo goed deed. Nu, thuis, vindt iedereen dat ik er heel goed uitzie, dat ik straal! Dat is wat dit reisje met mij gedaan heeft, mij blij gemaakt, súper. Een aanrader voor iedereen: door een ander te helpen word je gewoon blij. Ik dank iedereen die aanwezig was voor de fijne momenten samen.

— Carine, begeleidster Gletscher marathon